یگانه منجی عالم

گفتم به مهدی بر من عاشق نظر کن

                                       گفتا تو هم از معصیت صرف نظر کن
گفتم به نام نامیت هر دم بنازم

                                       گفتا که از اعمال نیکت سرفرازم
گفتم که دیدار تو باشد آرزویم

                                       گفتا که در کوی عمل کن جستجویم

گفتم بیا جانم پر از شهد صفا کن

                                       گفتا به عهد بندگی با حق وفا کن

گفتم به مهدی بر من دلخسته رو کن

                                       گفتا ز تقوا کسب عز و آبرو کن

گفتم دلم با نور ایمان منجلی کن

                                       گفتا تمسک بر کتاب و هم عمل کن

گفتم ز حق دارم تمنای سکینه
                                       گفتا بشوی از دل غبار حقد و کینه

گفتم رخت را از من واله مگردان

                                       گفتا دلی را با ستم از خود مرنجان

گفتم به جان مادرت من را دعا کن

                                       گفتا که جانت پاک از بهر خدا کن

گفتم  ز هجران تو قلبی تنگ دارم

                                       گفتا ز قول بی عمل من ننگ دارم

گفتم دمی با من ز رافت گفتگو کن

                                       گفتا به آب دیده دل را شستشو کن

گفتم دلم از بند غم آزاد گردان

                                       گفتا که دل با یاد حق آباد گردان

گفتم که شام تا دلها را سحر کن

                                       گفتا دعا همواره با اشک بصر کن

گفتم که از هجران رویت بی قرارم

                                       گفتا که روز وصل را در انتظارم

نوشته شده توسط هادی کاظمی در دوشنبه 1388/08/11 ساعت 1:30 موضوع شعر امام زمان(عج) | لینک ثابت

شهادت امیر المومنین(ع) به پیشگاه امام زمان(عج) وتمام شیفتگان وعاشقان  آن حضرت تسلیت باد

شبي عقيل (برادر علي عليه السلام ) به عنوان مهمان بر آن حضرت در كوفه وارد شد. حضرت  مقدم برادر را گرامي شمرد و احترام كرد. امام حسن (ع) به اشاره پدرش يك پيراهن و يك ردا، از مال خودش به عقيل اهدا كرد. هوا گرم بود. علي و عقيل روي بام دارالاماره‏ي كوفه نشسته بودند. عقيل انتظار سفره رنگيني داشت. برخلاف انتظارش، غذاي ساده اي بيش نبود؛ بعد عقيل حاجت خود را اظهار كرد و گفت: زودتر بايد به خانه ام برگردم و خيلي مقروضم، آمده ام شما دستور بدهيد، قرض من را بدهند. فرمود : چقدر مقروضي؟ گفت : صدهزار درهم. فرمود: چه قدر زياد! بعد فرمود: متاسفم كه اين قدر، تمكّن ندارم كه همه قرض هاي تو را بدهم؛ ولي همين كه موقع حقوق و تقسيم سهميه ها شد، من از سهم خودم تا آن اندازه اي كه مقدور است، خواهم داد. عقيل گفت: سهم تو كه چيزي نيست، چه  قدرش را مي خواهي خودت برداري و چقدرش را به من بدهي؟ دستور بده از بيت المال بدهند. فرمود: بيت المال كه ملك شخصي من نيست؛ من امين مال مردمم؛ نمي توانم از بيت المال به تو بدهم.

علي عليه السلام كه ديد عقيل خيلي سماجت مي كند، از همان پشت بام كه به بازار مشرف بود و صندوق هاي تجار ديده مي شد به صندوق ها اشاره كرد و فرمود : من يك پيشنهاد به تو مي كنم كه اگر عمل كني، همه قرض ها را مي دهي و آن اين كه اين مردم، تدريجاً به خانه ها مي روند و اينجا خلوت مي شود و صندوق هاشان كه پر از درهم و دينار است، اينجا هست؛ همين كه خلوت شد، برو و اين صندوق ها را خالي كن و قرض هايت را بده. عقيل گفت : برادر جان! سر به سر من مي گذاري، به من پيشنهاد دزدي مي كني؟ مگر من دزدم كه بروم مال مردم بيچاره اي را كه راحت در خانه هاي خود خوابيده اند بزنم؟! فرمود: چه فرق مي كند كه از بيت المال به ناحق بگيري و يا اين صندوق ها را بزني؟ هردو دزدي است. بعد فرمود: پيشنهاد ديگري به تو مي كنم ، در اين نزديكي كوفه، شهر قديم حيره است و مركز بازرگانان و ثروتمندان عمده اي است؛ شبانه دو نفري، مي رويم و بر يكي از آن ها شبيخون مي زنيم! عقيل گفت : برادر جان ! من از بيت المال مسلمين كمك مي خواهم و تو اين حرف ها را به من مي زني ؟! فرمود اتفاقا اگر مال يك نفر را بدزدي، بهتر است از اين كه مال صدها هزار نفر را بدزدي. چه طور است كه ربودن مال يك نفر اسم دزدي دارد و ربودن اموال عمومي، دزدي نيست؟! (1)

     از كتاب حكمت ها و اندرزها، استاد شهيد مرتضي مطهّري (صفحات 154 تا 156)

نوشته شده توسط هادی کاظمی در سه شنبه 1388/06/17 ساعت 2:46 موضوع دریای نور از زبان حضرت امیرالمومنین(ع) | لینک ثابت

السلام علیک یا اباصالح المهدی(عج)

گـفتـم که خـدا مـرا مـرادی بفـرسـت
طــوفـان زده ام راه نجـاتـی بفرسـت
فــرمـو د کـه بـا زمـزمـه یـا مـهـــدی
نـذر گـل نرگــس صـلـواتی بـفــرسـت

اللهم صل علی محمد و آل محمد و عجل فرجهم

بگــذار به زیــر قدمـت زار بمــیرم

ور کـنـی زنـده د گــر بـار بمــیرم

نـا دیـــدن تو رنـج گـرانـی اســـت

مگـــذار در حســرت دیـدار بمــیرم

نوشته شده توسط هادی کاظمی در پنجشنبه 1388/05/15 ساعت 1:41 موضوع | لینک ثابت

                                     (غریم) (قائم)

 غریم ـ از القاب خاصّه آن حضرت است ؛ به معنی طلبکار و هم به معنی بدهکار و در اینجا ظاهراً معنی اوّل آمده است و این لقب مثل غلام در تعبیر از آن حضرت از روی تقیه بوده که چونن شیعیان می خواستند مالی نزد ایشان یا وکلایش بفرستند یا وصیت کنند و یا از آن حضرت مطالبه کنند به این لقب می خواندند. و علامه مجلسی (ره) فرموده ممکن است غَریم به معنی بدهکار باشد و نام بردن از آن حضرت به این اسم از جهت تشبّه آن جناب باشد به شخص مدیون که خود را مخفی می کند از مردم به علّت دیون خود یا آنکه چون مردم آن حضرت را طلب می کنند که اخذ علوم و شرایع را از ایشان نمایند آن حضرت می گریزد از ایشان بجهت تقیه، پس آن حضرت غَریم مستتر است (صلوات الله علیه)

 قائم ـ یعنی بر پادارنده در فرمان حق تعالی چه آن حضرت پیوسته در شب و روز مهیّای فرمان الهی است که به محض اشاره ظهور کند. و از ابو حمزه ثمالی روایت کنند که پرسیدم از امام محمّد باقر علیه السلام که یابن رسول الله آیا همه^ء شما قائم به حق نیشتید؟ فرمود : بلی همه قائم به حقّیم. گفتم پس چگونه حضرت صاحب الأمر را قائم نامیدند؟ فرمود چون جدّم حضرت امام حسین علیه السلام شهید شدند ملائکه در درگاه الهی صدا به گریه و ناله بلند کردند که خداوندا آیا غافل می شوی از قتل برگزیده^ء خود و فرزند پیغمبر پسندیده خود و بهترین خلق خود ؟ پس حق تعالی وحی کرد به سوی ایشان که ای ملائکه^ء من آرام گیرید ، قسم بعزّت و جلال خود که هر آینه انتقام خواهد کشید از ایشان هر چند بعد از زمانها باشد، پس خداوند حجاب ها را برداشت و نور امامان از فرزندان حسین را به ایشان نمود و ملائکه به آن شاد شدند پس یکی از آن انوار را دیدند که در میان آنها ایستاده بود، به نماز مشغول بود؛ حق تعالی فرمود با این ایستاده از ایشان انتقام خواهم کشید.

نوشته شده توسط هادی کاظمی در شنبه 1388/03/30 ساعت 2:0 موضوع اسما,والقاب امام زمان(عج) | لینک ثابت

       ((خلف))و((خلف صالح))

که مکرر به این لقب در السنه ائمه(ع) مذکور شده ومراد از خلف جانشین است.آن حضرت خلف تمام انبیاءواوصیاءگذشته است ودارا است تمام علوم و صفات وحالات وخصایص آنها را مواریث الهیه که از آن به یکدیگر می رسدوهمه آنهارا در آن حضرت ودر نزدنزد او جمع است.ودر حدیث لوح که جابر در نزد صدیقه طاهره(س)دید مذکور است از ذکر عسکری(ع)که((آنگاه کامل می کنم این را به پسر او خلف که رحمت است برای جمیع عالمیان بر او است کمال صفوت آد م ورفعت ادریس وسکینه نوح وحلم ابراهیم وشدت موسی وبهاء عیسی وصبر ایوب))

ودر حدیث مفضل مشهور است که چون آن جناب ظاهر شود تکیه کند به پشت خودبه کعبه وبفرماید:ای گروه خلایق!آگاه باشید که هر که خواهد نظر کند به آدم وشیث پس اینک منم آدم وشیث وبه همین نحو ذکر نماید نوح وسام واسماعیل وموسی ویوشع وشمعون ورسول خدا(ص)وسایر ائمه(ع) را.

نوشته شده توسط هادی کاظمی در یکشنبه 1387/12/18 ساعت 1:20 موضوع اسما,والقاب امام زمان(عج) | لینک ثابت